مدح و شهادت حضرت علی اکبر علیهالسلام
وقتی زبان بگذاشت در کام امـامـش یعنی که بوده حوض کوثر تشنه کامش ممسوس در ذات خداوند تعالی است اللهُ اکــبــر از بــلــنــدای مــقــامــش زخمی است باقی بر جگر از رفتن او زخمی که تنها مرگ باشد التـیـامـش خـونش حـلال تـیـغهـا و نـیـزهها شد شد آب، مهر مادرش زهرا، حرامش هرگـز نـبـاشد فـدیـۀ یک تـار مویش گر کل عـالـم ذبح گردد پیـش گامـش از زخمهایش وحی میجـوشد پـیاپی پیغمبری، شد پخش در صحرا پیامش خـیر کـثـیر خـیمه را خـیرات کردند روشن کـنید آتش دوباره روی بامش ناحیه بالای سرش خون گریه میکرد جان داد در پـائـین پا با هر سلامـش بر صورت اکـبر نهـاده صورتش را تـشریـف آورده به زانـو تا مـقـامـش چون که علی را هفت دفعه آرزو کرد روی لب هفت آسمان جاری است نامش |